iblis

Bismillahirrahmanirrahim

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ

BAKARA 34 : "Çok zeki ve kötü olana ( iblis ), Adem ile melekler gibi diz çök dedik, iblis, Adem (A.S.)'a dayılanıp kibirlenerek secde etti; kesinlikle kafirlerden idi."

Bismillahirrahmanirrahim

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاء مِن دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا

KEHF 50 : "Çok zeki ve kötü olana ( iblis ), Adem ile melekler gibi diz çök dedik, yalnızca İblis, nesli gibi mesele(emir) üzerinde fasıklıkla secde etti ve onlar sizin düşmanlarınızdır, onu (iblisi) ve neslini Bana karşı dost edinmeyin bu zalimliğin karşılığı ne kötüdür." ayetinden de açıkça anlaşılacağı gibi, aslında o bir cindir. Yaradılış gayesini bildiği için, ibadet ve taatlarını eksiksiz yaparak kendi nefsini terbiye etmeye çalışmış veAllah'ın izni ile halifelik makamına oturmuş, sonra da yukarıdaki ayetlerde anlatılan isyanı yüzünden konumunu yitirmiş ve lanetlenmiştir.

Levh-i Mafhuz'a ve O'nda yazılanlara, peygamberlerden bazılarına indirilen kitaplara ve sayfalara ve içeriklerine Allah için güvenmektir.

Bismillahirrahmanirrahim

ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ

KALEM 1 :"Nun ve Kalem O'na( levhi mahfuz ) sıra sıra yazıyor"

Bismillahirrahmanirrahim

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ آمِنُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِيَ أَنزَلَ مِن قَبْلُ وَمَن يَكْفُرْ بِاللّهِ وَمَلاَئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِيدًا

NİSA 136 :"Ölmeden önce Allah'a ulaşmayı dileyenlerin resule ve bu kitapta indirilenin üzerine resul ve kitap indirilmediğine güvenleri Allah'tan, meleklerine ve yazılı olanlara ve resullerine, ölüm  ve sonrasına inanmalarına karşılık Allah sapıklıktan uzak olmalarına yeterdir." buyurarak, kitaplara inanmanın bir iman esası olduğunu belirtmiştir.

Bizler bugün kitapların şu andaki şekillerine değil, Allah'tan gelen bozulmamış şekillerine inanmakla yükümlüyüz. İlâhî kitaplardan bir kısmı tamamen kaybolmuş, bugün için elimizde onlardan hiçbir şey kalmamıştır. Hz. İbrâhim'in sahifeleri böyledir. Tevrat,Zebur ve İncil ise zamanla insanların müdahaleleri sonucu değişikliğe ve bozulmaya uğramıştır. Allah'ın vahyettiği şekilde varlığını korumuş, hiçbir bozulma ve değişikliğe uğramadan günümüze kadar gelmiş ve kıyamete kadar da bu özelliğini sürdürecek olan yegâne kitap Kur'ân-ı Kerîm'dir:

Bismillahirrahmanirrahim

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ

HİCR 9: "Şüphesiz Bizi zikri Biz indirdik ve şüphesiz O'nu her kötü şeyden koruyanız."ayetiyle Allah, Yarattığı her iyi şeyin koruyuculuğunu üstüne almıştır. insanlara Kur'an'ın ilâhî koruma altında bulunduğunu ve kıyamete kadar değişikliğe uğramadan kalacağını bildirmektedir. Kur'ân-ı Kerîm, kendinden önceki kitapları tasdik etmiş, fakat onların koymuş olduğu hükümleri ortadan kaldırarak yeni hükümler getirmiştir. (bk. İmrân 31; Nisâ 47; Mâide 15; En`âm 153; A`râf 3). Buna göre Ehl-i kitabın mümin diye nitelenebilmesi ve kurtuluşa erişebilmesi için Ahmed Mahmud Muhammed Mustafa (S.A.V)'i ve Kur'an'ın hükümlerini gönülden benimsemesi gerekmektedir.

KUR'AN-I KERIM

Allahu Teala; Kur'an-ı Kerim'i en son, kamil bir şekilde insanların kamili son peygamber Ahmed Mahmud Muhammed Mustafa (S.A.V) 'ya indirmiştir.

Kur'an-ı Kerim terim olarak şöyle tarif edilir: "Ahmed Mahmud Muhammed Mustafa (S.A.V)'e indirilen, mushaflarda yazılı, Ahmed Mahmud Muhammed Mustafa (S.A.V)'den bize kadar tevâtür yoluyla nakledilmiş, okunmasıyla ibadet edilen, insanlığın benzerini getirmekten âciz kaldığı ilâhî kelâmdır". Bu tarifte bazı hususlar göze çarpmaktadır: "Peygambere indirilen" derken Ahmed Mahmud Muhammed Mustafa (S.A.V) kastedilmektedir. "Tevâtür yoluyla nakledilmiş olan" derken, her devirde yalan üzerine birleşmelerini aklın imkânsız gördüğü bir topluluk tarafından nakledildiği ve nesilden nesile böyle geçtiği için onun, Allah'a ait oluşunun kesinliği ifade edilmektedir. "Okunmasıyla ibadet edilen" derken de, okumanın ibadet olduğuna, namaz ibadetinde vahiy edilen metnin okunması gerektiğine ve Kur'antercümelerinin namazda okunmasının câiz ve geçerli olmadığına işaret edilmektedir.

Kur'an'ın İndirilişi

Bismillahirrahmanirrahim

إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْر *ِ وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ * لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ * تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ * سَلَامٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ الْفَجْرِ

KADR 1 2 3 4 5 : "Şüphesiz Biz O'nu değerli gecenin içinde indirdik ve gecenin değerini Biz biliriz. Değerli gecenin ihsanları onun ayından fazladır ve her bir mesele için Rab'lerinden izinli olarak melekler görünmeden ruh ile inerler, tanyeri ağarıncaya kadar selamını dağıtırlar."
 

Kur'ân-ı Kerîm, Allah Teâlâ'dan Ahmed Mahmud Muhammed Mustafa (S.A.V) Cebrâilaracılığıyla ve vahiy yoluyla indirilmiştir. Kolayca ezberlenebilmesi, kısa zamanda etrafa yayılması, mânasının kolaylıkla anlaşılması, zihinlerde ve akıllarda derece derece bir gelişme ve alıştırma sağlaması, inançların ve değer yargılarının yavaş yavaş güçlenip kökleşmesi vb. sebeplerle, o bir defada toptan indirilmemiş, yaklaşık 23 senede, bölümler halinde indirilmiştir.Allah Kur'an'ın bir defada toptan indirilmeyişinin sebebini şöyle açıklamaktadır:Bismillahirrahmanirrahim

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلًا

Suhuf

Hz. Âdem'e 10 sayfa, Hz. Şît'e 50 sayfa, Hz. İdrîs'e 30 sayfa, Hz. İbrâhim'e 10 sayfa Bugün bu sayfalardan elimizde hiçbir şey yoktur.

Bismillahirrahmanirrahim

إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ

A'LA 18 : "Muhakkak önceki sayfalarda bu ilk husustu"

....

Nasrettin hocaya sormuşlar: 
- Hocam kıyamet ne zaman kopacak? 
- Hangisi? Büyük kıyamet mi, küçük kıyamet mi? 
- Hocam kıyametin küçüğü büyüğü olur mu? 
- Olur!.. Karım ölürse küçük kıyamet, ben ölürsem büyük kıyamet kopar!..

YARATILIŞ ( Hz. Adem'in Yaratılışı ):

Bismillahirrahmanirrahim

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ

وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ

فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِين

فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ

إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينََ

HICR 26-27-28-29-30-31 : " İnsanı nemli kilin çamurlu halinden, şekliyle yarattık. "Önceden de Cann'ı zehirli ateşten yarattık." Melekler için söylemişti Rabbin ( Terbiye Edenin ) şüphesiz Ben nemli kilin çamurlu halinden, şekliyle yaratacağım insanın dış yüzeyini ( derisini ).  Sonra onu denkliğe eriştirmemle beraber ruha aitten onda oluncaya değin üfleyeceğim. Anlayış sahibi sayılı ve büyükler din ( Allah'ın teklif ettiği hak ve hakikat kanunlarının toplamı ) libasını giyenle beraber secdedeydi. O meleklere, itimat ettikleri malum oldu;  zaafı birikmiş inkarcı iblis, tiksindi; din libasını giyenle beraber var olmaya.

Hadisi Buharı, Ki tabu Bedi'1-Halk, C.4, s.l31'de 'Adem'in Yaratılışı' babında rivayet etmiştir.

Abdullah ibnu Muhammed, Abdurrezzak'tan, o Ma'mer'den, o Hemmam' dan, o da Ebu Hureyre Radıyallahü Anh'den Resulul-lah Aleyhisselâm'ın şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir:

"Allah, Adem'i boyu altmış zira olarak yarattı. Sonra: "Git, meleklerden şunlara selam ver, onların da sana nasıl selam vereceklerini dinle, bu senin ve zürriyetinin selamı olacak' diye buyurdu. Adem gitti: 'es-Selamu Aleykum' dedi. Onlar da: 'es-Selamü aleyke ve rahmetu'llah' diye karşılık verdiler, "ve rahme tu'İlah" ibare sini ilave ettiler. Cennete girecek her kişi Adem'in şekli üzere ola caktır. Yaratıklar şimdiye kadar giderek hep küçülmüşlerdir.
 

Havva'nın yaratılışı:

Bismillahirrahmanirrahim

يَاأَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا

NISA 1 :"Ey insan, ne vakit takva (bütün günahlardan kendini korumak) sahibi olacaksın Rabbine (terbiye edenine)!. Kemal (bütün güzel sıfatlarla vasıflanmak) yaratmanın sahibi, sayıca tek Nefs ve bundan onun eşini ve onlardan çeşitli erkekler ve kadınlar yarattı ve neşretti (haberini yaydı). Takva sahibi olan, Allah'a (ibadet edilen) erhamdan (rahimden) soru sormaz. Şüphesiz Allah (ibadet edilen) dengi olmayandır."

Ebû Hüreyre (r.a.) rivayet ediyor. Resul-i Ekrem Efendimiz (a.s.m.) şöyle buyurmuşlardır: "Kadın kaburga kemiğinden yaratılmıştır. O, memnun olacağın bir tarzda dosdoğru devam edemez. Eğer ondan faydalanmak istiyorsan bu eğri haliyle birlikte faydalanırsın. Tam arzuna göre düzeltmeye kalkarsan onu kırarsın. Onun kırılması da boşanmasıdır."

Hz. Ebû Hüreyre'nin başka bir rivayetinde de Peygamber Efendimiz (a.s.m.) şöyle buyururlar:

"Allah'a ve Ahiret gününe iman eden, bir meseleye şahit olduğu, gördüğü zaman ya hayır konuşsun veya sussun. Kadınlar hakkında iyilik ve hayır tavsiye ediniz. Çünkü onlar kaburga kemiğinden yaratılmışlardır. Kaburga kemiğinin en eğri tarafı da üst tarafı, uç kısmıdır. Eğer onu doğrultup düzeltmeye kalkışırsanız, onu kırarsınız. Kendi halinde bırakırsanız daima eğri kalır. Öyle ise birbirinize, kadınlara iyi davranmayı tavsiye ediniz"

DOĞUM

İbni Mes'ud radıyallahu anh dedi ki :

Bize, doğru söyleyen, doğruluğu tasdik ve kabul edilmiş olan Resülullah sallallahu aleyhi ve sellem haber verdi ve şöyle buyurdu : 

"Sizden birinizin yaratılışının başlangıcı, annesinin karnında kırk günde derlenir toplanır. Sonra ikinci kırk günlük süre içinde pıhtı haline döner. Sonra da bir o kadar zaman içinde bir parça et olur. Daha sonra Allah bir melek gönderir ve melek, ona ruh üfler. Bu melek dört şeyle; anne rahmindeki canlının rızkını, ecelini, amelini, iyi biri mi, yoksa kötü biri mi olacağını yazmakla emrolunur."

ÖLÜM

Bismillahirrahmanirrahim

كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ

ANKEBUT 57 : "Her bir nefis ölümü tadar sonra bizden size iade edilir."

Yaratılmış; ruh, melek, insan, cin, nefis, dünya gibi her şey ölecektir. İnsanlar için ölmek kıyamet demektir. Kişinin nefsi için ölmeden önce ölmek büyük terbiyedir.

Ala Resulüna Muhammedin Salavat: "Allah'umme salli ala seyyidina Muhammed in ve ala ali seyyidina Muhammed." Söyledi ki;

KIYAMET

Bismillahirrahmanirrahim

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ۖ يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ

RUM 43 : "Sen( S.A.V.) yüzünü fenalaştırma dini birleştireceksin , o kaçınılmaz gün (kıyamet)ileride; Allah onun(kıyamet) için engelin kalkmasına o gün müsaade edecek. "

Bismillahirrahmanirrahim

 الْحَاقَّة   * مَا الْحَاقَّةُ   * وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ  * كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ  * فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ  * وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَة  * سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ  سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ

  فَهَلْ تَرَىٰ لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ  * وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ   * فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً   * إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ  * لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ

 فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ  * وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً   * فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ   * وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ

 * وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ  * يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

HAKKA 1-18 : " Gerçek ; nedir gerçek! Sana bildirdiğimizdir gerçek; semud ve ad yalanladı gelecek belayı sonra semud’a aniden alıştıkları ses ile geldi ve sonra ad’a aniden alıştıkları fırtınanın şiddetli ve güçlü rüzgarı ile sekiz gün yedi gece boyunca geldi. Kötülüğe ve şerre koşan kavmin sonu; yere serilmiş hurma ağacı gibidir, harabelerinden bir şey görmüyormusun!

Şuurlu Yetkili’ye ( Nuh AS ) bildiğini yapmasını hatırlattık, su galip olduğu vakit tepeden aldık, gemi içinde taşıdık. Geçmişte de  firavun’u günahta ve peygambere isyanda yakalayıverdi Rabbin.

O gün engelin kalkmasına müsaade ettiğimizde olay gerçekleşir; artık üflenir Sur bir kez; yankısından yer yüzü ve dağlar tek bir çarpışma ile ufalanır ve gökyüzü çatlar. Engelin kalkmasına müsaade edileceği gün o ( dünya ) değersizdir ve sürekli yaptığı iş üzerinde yönlere savrulur ve Rabbinin Arşı onları ( dünyadan kalan zerreleri) taşır. Engelin kalkmasına müsaade edileceği gün sekiz kanala ( Ahmed Mahmud Muhammed Mustafa SAV, İsa AS, Musa AS, Davud AS, İbrahim AS, İdris AS, Şit AS, Adem AS ) arayıp bulandan başkası atılmaz. " 

KIYAMETE DOĞRU İNSANLARIN HALLERİ
a) İnsanların bina yapmakta birbiriyle yarışmaları (Buhârî, Fiten, 25; bk. Tecrid-i Sarih Terc; 1/58).
b) İnsanların ölümü temenni etmeleri (Buharî, Fifen, 25; Müslim, Fiten, 53–54)
c) Câriyenin efendisini doğurması (Müslim, İmân, 1).
d) Hicaz'da bir ateşin çıkarak Busra'da (Şam yakınlarında bir yer) develerin ayaklarını aydınlatması (Buhârî, Fiten, 24; Müslim, Fiten, 42).
e) Fırat nehrinin sularının çekilerek, nehir yatağından hazine çıkması (Müslim, Fiten, 29–31).
f) İkisi de hak iddiasında bulunan iki büyük İslâm ordusunun birbiriyle savaşması (Buharı, Fiten, 25; Müslim, Fiten, 17).
g) İslâmî ilimlerin ortadan kalkması, cehaletin artması (Buhârî, Fiten, 4).
h) Depremlerin çoğalması (Buhârî, Fiten, 25).
ı) Zamanın yaklaşması, gece ile gündüzün eşit olması (Buhârî, Fiten, 25).
i) Cinâyetlerin çoğalması, fitnelerin zuhur etmesi (Buhârî, Fiten, 4; Müslim, Fiten, 18).
j) Yahudilerle Müslümanların savaşmaları, Müslümanların Yahudileri öldürmesi (Tecrid-i Sarih Tercümesi, VIII, 341; Müslim, Fiten, 79–82).
k) Zinanın açıkça işlenmesi, içki tüketiminin artması, kadınların çoğalıp erkeklerin azalması (el-Ali en-Nâsif Tac, 5/335).
l) Kahtân'dan bir kişinin çıkarak, insanları asası ile sevketmesi Buhârî, Fiten, 23).
Kıyâmetin büyük alâmetleri ise şu hadis-i şerifte toplu olarak zikredilir: Huzeyfetu'l-Gifarı (r.a)'den rivayet edilmiştir: Biz bir gün kendi aramızda konuşurken, Hazreti Peygamber yanımıza çıkageldi. Bize "Ne konuşuyorsunuz?" dedi. Biz de "Kıyamet gününden konuşuyoruz" diye cevap verdik. Hazreti Peygamber" Şüphesiz on alâmet görülmedikçe kıyamet kopmayacaktır" dedi ve "Deccal’ı, dumanı(duhan), Dâbbetü'l-arz'ı, güneşin batıdan doğmasını, İsa (a.s.)'ın yere inmesini, Ye'cûc ve Me'cuc'u, doğuda, batıda ve Arap yarımadasında olmak üzere üç yer çöküntüsünü, son olarak da Yemen'den çıkarak insanları Mahşere sürecek ateşin vuku bulacağını söyledi" (Müslim, Fiten, 39).

Kıyametin Büyük Alametleri
 

1. Doğuda yer çöküntüsünün meydana gelmesi de Kıyâmet'in büyük alametlerindendir (Müslim, Fiten, 39)

2. Batıda yer çöküntüsünün meydana gelmesi de Kıyâmet'in büyük alametlerindendir (Müslim, Fiten, 39)

3. Arap Yarımadasında yer çöküntüsünün meydana gelmesi de Kıyâmet'in büyük alametlerindendir (Müslim, Fiten, 39).

4. Deccal'in ortaya çıkışı:  Deccal'in sağ gözünün kör olduğu, iki gözünün arasında "kâfir" yazdığı, çocuğunun olmadığı, Medine'ye ve Mekke'ye giremeyeceği, istidrac ( Kerameti Kudreti ilahiden değil, kendinden saymaktır. ) göstereceği, daha sonra da yine kıyâmetin büyük alametlerinden olan Hz. İsa'nın yeryüzüne inmesiyle onun tarafından öldürüleceği sahih hadislerde belirtilmiştir (Buhârı, Fiten, 26; Müslim, Fiten, 37, 39, 40, 91, 101, 110, 112). Hz. Huzeyfe radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Deccal çıktığı vakit beraberinde su ve ateş vardır. Ancak halkın ateş olarak gördüğü tatlı sudur; halkın su olarak gördüğü ise yakıcı bir ateştir. Sizden kim o güne ererse, halkın ateş olarak gördüğüne düş(meyi kabul et)sin. Çünkü o, tatlı soğuk sudur."
 

Şâbi'nin, Fatıma Bintu Kays radıyallahu anhâ'dan nakline göre Fatıma şöyle anlatmıştır: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Temimu'd-Dâri hıristiyan bir kimse idi. Gelip biat etti ve müslüman oldu. O, benim Mesih Deccâl'den anlattığıma uygun olan bir rivayette bulundu. Bana anlattığına göre, Temim, bir gemiye binip denize açılmıştır. Yanında Lahm ve Cüzâm kabilelerinden otuz kişi vardı. (Hava şartları iyi olmadığı için) onlarla denizin dalgaları bir ay kadar oynadı. Sonunda güneşin battığı esnada denizde bir adaya yanaştılar. Geminin kayıklarına binerek adaya çıktılar. Derken karşılarına çok tüylü kıllı bir hayvan çıktı. Bunlar, tüylerinin çokluğundan hayvanın baş tarafı neresi, arka tarafı neresi anlayamadılar. (Şaşkın şaşkın:)

"Sen necisin, neyin nesisin?" dediler. O cevap verdi:

"Ben cessâseyim!"

"Cessase nedir?" denildi.

"Ey cemaat! Şu mannastıra kadar gelin! İçinde bir adam var, o sizin haberinize müştaktır!" dedi. O, böylece bir adamdan söz edince, biz onun bir şeytan olmasından korktuk. Hemen koşarak manastıra girdik. İçeride bir adam vardı; hilkatçe gördüklerimizin en irisiydi ve elleri boynuna, dizlerinden topuklarına demirle sıkı şekilde bağlanmıştı.

"Vah sana! Kimsin sen?" dedik.

"Benim haberimi alabilmişsiniz. Şimdi siz kimsiniz, bana söyleyin!" dedi. Arkadaşlarım:

"Biz bir grup Arabız. Bir gemideydik, denizin coşkun bir anına rastladık. Dalgalar bizi bir ay oynatıp oyaladı. Sonra şu adaya yaklaştık, sandallara binip adaya çıktık. Tüylü ve çok kıllı bir hayvanla karşılaştık. Tüyünün çokluğundan başı ne taraf, arkası ne taraf anlayamadık. "Vah sana, nesin sen" dedik.

"Ben cessâseyim!" dedi. Biz: "Cessase de ne?" dedik.

"Manastırdaki şu adama gelin, o sizin haberinize pek müştaktır!" dedi. Biz de koşarak sana geldik. Biz onun bir şeytan olmadığından emin olmadığımız için korktuk" dedik. Adam:

"Bana Beysân hurmalığından haber verin!" dedi. Biz:

"Onun neyinden haber soruyorsun?" dedik.

"Ben onun ağacından soruyorum, meyve veriyor mu?" dedi.

"Evet!" dedik.

"Öyleyse meyve vermeme zamanı yakındır!" dedi.

"Bana Taberiye gölünden haber verin!" dedi.

"Onun nesinden haber istiyorsun?" dedik.

"Onun suyunun çekilmesi yakındır!" dedi.

"Bana Zuğer gözesinden haber verin!" dedi.

"Sen onun neyinden haber istiyorsun?" dedik.

"Gözede su var mıdır? Orada su var mıdır?" dedi.

"Evet, onun çok suyu vardır! Sahipleri onun suyu ile ziraat yapıyorlar!" dedik.

"Ümmilerin peygamberinden bana haber verin? O ne yaptı?" dedi.

"O Mekke'den çıkıp Yesrib'e (Medine'ye) yerleşti" dedik.

"Araplar O'nunla mukâtele etti mi?" dedi. Biz:

"Evet!" dedik.

"Onlara karşı ne yaptı?" dedi. Biz de, (onu ezmek için) peşine düşen Araplara galebe çaldığını, Arapların kendisine itaat ettiklerini haber verdik. (O da bize:)

"Bu, onların itaat etmeleri, kendileri için daha hayırlıdır. Ben şimdi size kendimi tanıtayım: Ben Mesih Deccâl'im. Çıkış için bana izin verilme zamanı yakındır. O zaman çıkıp yeryüzünde dolaşacağım. Kırk gün içinde uğramadığım karye (köy) kalmayacak. Mekke ile Taybe (Medine) hariç. Bu iki şehir bana haramdır. Onlardan birine her ne vakit girmek istersem, elinde yalın kılıç bir melek beni karşılar, benim oraya girmeme mani olur. Onların her bir geçidinde bir melek vardır, onları korur!" dedi." Sonra Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm çubuğuyla minbere dürterek:

"Bu Taybe'dir! Bu Taybe'dir! Bu Taybe'dir! Ben bunu size anlattım değil mi?" buyurdular. Halk da: "Evet!" diye karşılık verdi. bunun üzerine Aleyhissalâtu vesselâm:

"Temimi'd-Dâri'nin rivayetinin benim size ondan (Mesih Deccâl'dan) Mekke ve Medine'den anlattığıma muvafık düşmesi hoşuma gitti. Bilesiniz O Şam denizinde veya Yemen denizindedir. Hayır doğu tarafındandır. Evet o doğu tarafından zuhur edecektir. O doğu tarafından zuhur edecektir!" buyurdu ve eliyle doğu tarafına işaret etti."

Müslim, Fiten 119, (2942); Ebu Davud, Melahim 15, (4325, 4326); Tirmizi, Fiten 66, (2254).
 

5. Hazreti İsa (a.s)'ın inmesi, Hz. Mehdi'nin çıkması:

Bismillahirrahmanirrahim

ZUHRUF 61 62 63 64 : " Ve şüphesiz O ( İsa ) bilinen saattedir, onda şüphe etmeyin. O'na tabi olun bu peygamberler ve salihler yoludur ve sakın sizi engellemesin hakir şeytan, muhakkak o size düşmanlığını ilan etmiştir ve o zaman ( Kıyamette ) İsa delillerle geldiğinde der "size hikmetli ve gün gibi açık delille gelmiştim de ; sizin bir kısmınız, çapulculuk etmişti hakkımda. Öyleyse Allah ' a takva için bana tabi olun. Şüphesiz! ibadet edilen O, beni ve sizi terbiye edendir. O'na ( Allah'a ) ibadet peygamberlerin ve salihlerin yoludur".

Dünyanın ömründen sadece bir gün kalsa bile, Allah (c.c.) benim Ehl-i Beyt'imden bir adam (Hz. Mehdi'yi) gönderecektir. O dünyayı, (daha önce) zulümle olduğu gibi, Adaletle dolduracaktır. (Sünen-i Ebu Davud, Cilt No.14, Sayfa No. 402, 4283)

6. Ya ecüc ve Ma ecüc:

Ya ecüc: Heva ; istek, herhangi birşeye düşkünlük,nefsin hoşuna giden gelip geçici istek, nefsin zararlı ve günah arzuları. 
 

Ma ecüc: Nefsi Emmare; insanın kendisi çeşitli safhaları vardır emmare nefs en aşağı nefs; o kadar ki bu nefse sahip olan kişi hayvandan düşük olmaktadır.
 

Bismillahirrahmanirrahim

فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ

وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا أَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُونَ

حَتَّىٰ إِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ أَبْصَارُ الَّذِينَ كَفَرُوا يَا وَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هَٰذَا بَلْ كُنَّا ظَالِمِينَ

ENBIYA 94-95-96-97 : " O halde kişi nefsinin tezkiyesine çalışsın ve O (Allah) müminlerin çabalarına nankörlük etmez ve muhakkak onu ( çabayı) yazdırır. Haram üzerinde köy halkını helak ettik; muhakkak onlar (haramdan) dönemediler bile birdenbire ele geçirinceye değin ya ecüc ve ma ecüc ( heva ve nefis ) her birine vehm ( belli belirsiz şüphe veya korku) verdi. Nesline şefaat etmen,zamanı Terbiye Edenin vaadidir;gerçektir. Sonra bu varlığı şahsında gördüklerinde kafirler; vay halimize (Allah'ı) inkar eden gafletin içinde olduk bunu biz yaptık kesinlikle zalimlerdeniz. "
 

7. Dabbetü'l-arz'ın çıkışı:

Bismillahirrahmanirrahim

وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ

NEML 82: " Debelenen yeryüzünden, üzerlerine taştan sözler attırdığımızda; kelimeleri "muhakkak insanlar ayetlerimize inanmadılar" olur. "
 

Hz. Peygamber; "Çıkacak olan kıyâmet alametlerinden ilki, güneşin batı tarafından doğması ile, bir kuşluk vakti insanlara karşı bir dâbbenin (arzdan) zuhurudur. Bu iki alametten biri, arkadaşından evvel olur. Akabinde diğeri de onun izi üzerinde yakın olarak meydana gelir" demiştir.

8. Güneşin Batıdan doğması:

Buhari ve Müslim, Ebu Hureyre (ra)’dan Resulullah (sav)’in şöyle dediğini rivâyet etmektedir: “Güneş batıdan doğmadan kıyamet kopmaz. İşte o zaman bu olayı gören insanların hepsi iman ederler. Ancak, önceden iman etmemiş yada imanında bir hayır kazanmamış olan kimseye artık bu imanın bir faydası olmaz.”

9. Duhan'ın çıkışı: Duman anlamına gelen duhan da kıyâmetin büyük alametlerinden biridir (Müslim, Fiten, 39). Kıyâmetin vukuundan önce dünyayı bir duman bulutu kaplayarak, kırk gün ve kırk gece kalacak, mü'minler nezleye tutulmuş gibi, kâfirler ise sarhoş gibi olacaklardır.

Bismillahirrahmanirrahim

DUHAN 10-11: "Olgun ve ağırbaşlı olarak şiddetli açlık ve kuraklık geldiğinde, semayı seyret.
Bu azapların acısından insanlar kendilerinden geçip aklını yitirir."

10. Yemen'den çıkacak olan büyük bir ateşin insanları önüne katarak sürmesi(Müslim, Fiten, 39).
Hz. Peygamber (s.a.s), Kıyâmetin kötü insanlar ve kâfirler üzerine kopacağını bildirmiştir. Bu hadislere göre Kıyâmet kopmadan önce mü'minlerin ruhları alınacak ve onların âhirete göçmeleri sağlanacaktır (Buhari, Fiten, 5; Müslim, imare, 53).

CEHENNEM

Taberanî'nin rivayetine göre bir gün Cebrail (A.S.) her zamankinden baska bir saatte Peygamber'imize (S:A:V) gelir. Peygamber'imiz (S.A.V) onu karsilayarak; 

«Ya Cebrail, niye senin cehreni solgun görüyorum» diye sorar. Cebrail (A.S): «Eger ALLAH (C.C ) cehennemin körükleri hakkinda sana bilgi vermemi emretmeseydi, gelecek degildim» der. 

Peygamber'imiz (S.AV) ona: «Yâ Cebrail, bana cehennemi anlat» der. Cebrail (AS) söyle cevap verir: «Allah (C.C ), cehennemin bin yil boyunca yakilmasini emretti. Bin yil yakildi, sonunda agardi. Arkasindan bin yil daha yanmasini emretti, sonunda kapkara kesildi. 

Simdi o kapkaradir, ne kivilcimi isik saçar ve ne de yalazi söner. 
Seni hak üzere elci olarak gönderen ALLAH'a (C.C ) yemin ederim ki, cehennemde igne deligi kadar bir delik açilsa dagilacak olan yüksek hararetten dolayi yeryüzünün bütün canlilar kavrularak ölürdü.

Seni hak üzere elçi gönderen ALLAH'a (C.C ) yemin ederim ki, cehennem bekçilerinden biri dünya halkina görünse yüzünün çirkinligi ve kokusunun agirligi yüzünden bütün yer yüzü halki ölürdü. Seni hak üzere elci gönderen ALLAH'a (C.C ) yemin ederim ki. ALLAH'in (C.C ) Kur'an'in tanittigi cehennem zincirinin bir halkasi yeryüzü daglarina konsa dag yarilir ve yerin merkezine ininceye kadar durmazdi. 

Bunun üzerine Peygamber'imiz (S.AV) «Yeter, ya Cebrail! Yoksa kalbim duracak ve ölecegim» der. 

Bu sirada Peygamber'imiz S:A:V ) Cebrail'in agladigini görür. Ona: «Ya Cebrail, ALLAH(C.C ) katinda sahip oldugun mertebeye ragmen sen de agliyorsun» der. Cebrail (A.S) O'na söyle cevap verir: «Niye aglamayayim? Asil benim aglamam lâzim. Cünki belki ALLAH'in (C.C ) bilgisine göre bu günkü mevkiimden baska bir mertebedeyim. Belki meleklerden biri iken Iblisin tâbi tutuldugu imtihanin bir benzerine ben de tâbi tutulurum. Bilmiyorum, belki de Harut ile Marufun baslarina gelenler benim de basima gelir.» 

Bunun üzerine ikisi de aglamaya baslarlar, göz yaslari akarken «Ya Cebrail ve ya Muhammed! Ulu ALLAH her ikinizi âsi olmak tehlikesinden emin kilmistir» diyen gizli bir ses duyarlar. 

Sesi duyunca Cebrail (AS) göge yücelir. Peygamber'imiz de (S:A:V)disarıya çikar. Yolda Ensardan gülen, oynayan bir gurup ile karsilasir. Onlara der kî: «cehennem ardinizda iken gülüyor musunuz?! Benim bildiklerimi bilseniz, az güler, cok aglar, girtlaginizdan ne yemek ve ne de su geçmez, yüksek tepelere çikarak yüksek sesle ALLAH'a (C.C ) yakarirdiniz.» 

Bu sirada; «Ya Muhammed, kullarimi umutsuzluga düsürme. Ben seni zorluk gösterici olarak degil, müjdeleyici olarak gönderdim» diye bir nida gelir. 


Bu nidayi duyunca Peygamber'imiz (S:A:V)«Dogru olun ve ALLAH'a (C.C ) yaklasin» diye buyurur. 

Imami Ahmed´in rivayetine göre Peygamber'imiz (S:AV) Cebrail'e (AS): 

«Niye hiç bir zaman Mikâil'i (AS)gülerken görmüyorum?» diye sorar. Cebrail de (AS) O'na: «Mikâil, cehennem yaratilaliberi hiç gülmüs degil» diye cevap verir. 

ALLAH'ım Kabir azabından cehennemin azabından ve kıyametin şiddetinden sana sığınırım.

آمَنْتُ بِاللهِ وَ مَلَئِكَتِهٍ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ اْليَوْمِ اْلآخِرِ وَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَ شَرِّهِ مِنَ اللهِ تَعَالَى

وَ اْلبَعْثُ بَعْدَ اْلمَوْتِ حَقٌّ

اَشْهَدُ اَنْ لآ اِلَهَ اِلاَّ اَللهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وُ رَسُولُه

"Âmentü billahi ve melâiketihi ve kütübihî ve rusülihî ve'l yevmi'l-âhıri ve bi'l-kaderi hayrihî ve şerrihi mine'llâhi teâlâ ve'l-ba'sü ba'de'l mevti hakk
Eşhedü en lâ ilâhe illallâh ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve rasûlüh."

Allah’a ölmeden önce ulaşmayı diliyorum; Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine,ölüm ve sonrasına , hayrı ve şerri ile kaderin Allah’tan olduğuna inanıyorum. Öldükten sonra dirilmek doğrudur. Şahadet ederim ki Allahu Tealâ'dan başka ilâh yoktur ve şahadet ederim ki Ahmed Mahmud Muhammed Mustafa(s.a.v) O’nun kulu ve peygamberidir.